Microbiologie in hapklare porties
Hoe schoon zijn de oppervlakken die we aanraken?
Heb je je ooit afgevraagd hoe vuil de voorwerpen zijn die we dagelijks aanraken? Bij recente pandemieën en uitbraken is het vaak de vraag in hoeverre de oppervlakken van voorwerpen waarmee we dagelijks in contact komen een rol spelen bij de overdracht. Fomites, of levenloze voorwerpen, spelen een belangrijke rol bij de overdracht van verschillende microben en sommige microben kunnen lang aanwezig blijven op oppervlakken. Hierdoor kunnen veelbezochte plaatsen zoals openbaar vervoer broeinesten worden voor de overdracht van ziekten. Uit een onderzoek in Mexico bleek zelfs dat oppervlakken van treinen en stations bedekt zijn met typische huidmicrobiota.
Vóór de SARS-COV-2 pandemie nam het gebruik van het openbaar vervoer toe omdat mensen zich zorgen maakten over de milieukosten en de duurzaamheidsuitdagingen van autobezit. De bezorgdheid over het minimaliseren van infectierisico’s heeft echter geleid tot een afname in het gebruik van openbaar vervoer en andere vormen van gedeeld vervoer. Om dit tegen te gaan, hebben fabrikanten van apparatuur nieuwe technologieën ontwikkeld om voertuighygiëne aan te pakken door materialen te ontwikkelen met antimicrobiële functionaliteiten.
Om de antimicrobiële activiteit van deze oppervlakken te beoordelen, gebruiken fabrikanten vaak protocollen die zijn opgesteld door het Japanse Industrial Standards (JIS) of de International Standards Organization (ISO). Gemeenschappelijke normen omvatten het testen van oppervlakken met behulp van een vloeibaar bacterieel inoculum dat vervolgens gedurende 24 uur bij 37℃ wordt gekweekt. Het aantal bacteriën wordt dan geteld en vergeleken met tellingen op onbehandelde oppervlakken. Helaas weerspiegelt geen van deze standaardprotocollen de omstandigheden waaronder de materialen zullen worden gebruikt, bijvoorbeeld de omstandigheden waarin oppervlakken droog worden blootgesteld. Onderzoekers in dit onderzoek ontwikkelden een aangepast testprotocol (gebaseerd op ISO) om de antimicrobiële effectiviteit van 20 materialen te evalueren.
Om de omstandigheden van droge blootstelling beter te simuleren, pasten de onderzoekers 5 parameters van de ISO 22196– en 21702-protocollen aan, zoals weergegeven in afbeelding 1. Deze twee protocollen hebben betrekking op het meten van de antimicrobiële werking van materialen. Deze twee protocollen zijn gerelateerd aan het meten van antibacteriële en antivirale activiteit op kunststoffen en andere niet-poreuze oppervlakken. Ten eerste werden in plaats van een inoculumvolume van 400 µl 10 aliquots van 5 µl gebruikt. De testorganismen kregen vervolgens de gelegenheid om te drogen op het testoppervlak in plaats van bedekt te worden door een dunne film die een constante vochttoestand zou geven. Bovendien werd het bacterieel inoculum bereid in gedestilleerd water, in tegenstelling tot de eerder gebruikte nutriëntenbouillon en/of zoutoplossing. Bovendien werd tijdens het contact geen temperatuur van 37°C toegepast, maar de omgevingstemperatuur (gemiddelde temperatuur van de lucht in de gegeven omgeving) en luchtvochtigheid. Tot slot werd de contacttijd teruggebracht van 24 uur naar 4 uur.
A) Standaardmethode ISO 22196. B) Voorgestelde gewijzigde methode. | Bron: https://doi.org/10.1128/aem.01150-24
De 20 monsters die volgens dit protocol werden getest, vertoonden een significant andere antimicrobiële werkzaamheid in vergelijking met de testresultaten volgens de standaard ISO-methoden. Slechts 2 monsters haalden de ideale norm van een 3-log reductie in gekweekte micro-organismen. 8 van de monsters hadden een reductie van 1-3 log en de overige 10 hadden helemaal geen effect. Deze variatie benadrukt hoe belangrijk het is om de laboratorium- en testomstandigheden af te stemmen op de omstandigheden in de praktijk. In een ideaal scenario moeten testmethoden worden afgestemd op de specifieke vereisten, toepassingen en kenmerken van het product, rekening houdend met scenario’s uit de praktijk.
Link to the original post: Cheong YE, Weyandt R, Dewald W, Tolksdorf T, Müller L, Braun A.0.A realistic approach for evaluating antimicrobial surfaces for dry surface exposure scenarios. Appl Environ Microbiol0:e01150-24.https://doi.org/10.1128/aem.01150-24
Featured image: Germs on public transportation. | Source: DeepAI
Vertaald door: Liang Hobma
micro-bites.org 