Hunkeren naar voedsel, zijn je hersenen of je darmen de baas?

Microbiologie in hapklare porties


Hunkeren naar voedsel, zijn je hersenen of je darmen de baas?

“Ik heb trek in chocolade!”, ‘of een lekkere portie chips!’… Heb jij ooit zo’n trek gehad? Wat als die plotselinge trek in vet of suiker niet jouw schuld was, maar eerder de schuld van de bacteriën die in je darmen leven?

De darmmicrobiota (alle bacteriën die in het spijsverteringskanaal leven) helpen om ons voedsel te verteren en in het bijzonder om voedingsstoffen uit ons voedsel te halen, die vervolgens door het lichaam worden opgenomen. Sommige zogenaamde essentiële voedingsstoffen worden niet door ons lichaam geproduceerd en komen alleen voor in ons voedsel of worden geproduceerd door onze bacteriën. Voedingsstoffen werken samen met ons zenuwstelsel om een groot aantal functies te regelen, zoals voedselinname en voedselvoorkeuren. De darmmicrobiota zou dus, door zijn werking op de beschikbaarheid van voedingsstoffen in het lichaam, de voedselkeuzes van het gastorganisme kunnen beïnvloeden.

In een recente studie hebben onderzoekers deze hypothese getest bij muizen. Ze gebruikten kiemvrije muizen, dat wil zeggen muizen waarvan de ontwikkeling zo werd gestuurd dat er geen micro-organismen op of in hen leven. Elk van deze muizen kreeg een andere microbiota van wilde muizensoorten met verschillende diëten: carnivoor/insectivoor, omnivoor en herbivoor. Dit is de inoculatiestap. Na een korte acclimatisatieperiode kregen de geënte muizen de keuze uit twee maaltijden bestaande uit voedingsstofpoeders verrijkt met eiwitten of koolhydraten.

Witvoetmuis, Peromyscus leucopus, een van de wilde muizensoorten die in dit onderzoek is gebruikt. Bron afbeelding: J. N. Stuart via flickr

Uit het experiment bleek dat muizen geënt met verschillende microbiota verschillende voedselvoorkeuren hadden! Muizen geënt met herbivore microbiota kozen ervoor om de eiwitverrijkte maaltijd te eten! Herbivoren die zich richten op het eten van eiwitten, is dat niet een beetje vreemd? Eigenlijk niet! Sommige essentiële micronutriënten en in het bijzonder sommige aminozuren waaruit eiwitten bestaan, worden bij voorkeur gevonden in dierlijke eiwitten dan in plantaardige eiwitten. Dit zou herbivoren kunnen aanmoedigen om af en toe andere bronnen van eiwitverrijkt voedsel te eten. Kortom, de darmbacteriën met een tekort aan bepaalde essentiële voedingsstoffen zouden een noodbericht naar de hersenen sturen om ze te smeken je die lekkere hamburger te laten eten! Maar wat is deze boodschap?

Terug naar de voedingsstoffen! Tryptofaan is een essentiële voedingsstof die betrokken is bij de aanmaak van serotonine, het gelukshormoon dat ook onze voedselkeuzes zou kunnen beïnvloeden. Daarom veronderstelden de onderzoekers in deze studie dat regulering van de hoeveelheid tryptofaan door de darmmicrobiota een rol zou kunnen spelen bij voedselvoorkeuren. Ze toonden aan dat de bacteriën van muizen geënt met herbivore microbiota een hoger potentieel hebben om tryptofaan te produceren dan die van carnivore of omnivore muizen. Ze toonden ook een verband aan tussen de hoeveelheid tryptofaan in het bloed van de muizen vóór het experiment en hun voedselkeuzes erna. Deze resultaten ondersteunen hun hypothese dat bacteriën waarschijnlijk via de regulatie van de tryptofaanproductie boodschappen sturen naar de hersenen!

Hoewel hier een verband is aangetoond tussen microbiota en eetgedrag, moet je niet al je trek rechtvaardigen door je microbiota te gehoorzamen! We hebben nog een lange weg te gaan om alle mechanismen te begrijpen die betrokken zijn bij voedselvoorkeuren, en bij mensen vermengt een veelheid aan factoren zich, waardoor het onderzoek nog complexer wordt.


Link to the original post: Trevelline, B.K., Kohl, K.D., 2022. The gut microbiome influences host diet selection behavior. Proceedings of the National Academy of Sciences 119, e2117537119. https://doi.org/10.1073/pnas.2117537119

Featured image: J. N. Stuart via flickr


Vertaald door: Liang Hobma